Prolog

Gooooooooool - cały stadion w mgnieniu oka zaczął się cieszyć z bramki zdobytej w ostatniej minucie meczu. Nie zwracając uwagi na relacje międzyludzkie, rzuciliśmy się w ramiona swoich sąsiadów aby ukazać swoją radość.  Koniec meczu! Sędzia po raz ostatni zagwizdał, a kibice zebrani na stadionie, podnieśli swoje barwy i zaczęli śpiewać hymn swojego zespołu. Na tablicy widniał wynik 2-1 dla gospodarzy. Legia Warszawa na własnym stadionie pokonała Śląsk Wrocław i wraca na fotel lidera naszej ligi - głosił spiker, kibicom  pozostałym na swoich miejscach. Emocje powoli opadały ale nie trwało to zbyt długo, bo właśnie wtedy piłkarze podeszli do najbardziej znanej trybuny w Polsce i wraz z kibicami zaczęli śpiewać. 

Wśród tłumu kibiców na Żylecie byłam tam i ja. Wiktoria Borek. Od dziecka wraz z tatą przychodziłam na mecze, aby dopingować swoją ukochaną drużynę. Piłka nożna to było całe moje  życie, dlatego postanowiłam iść w tym kierunku i wybrałam się na studia dziennikarskie. To było to o czym zawsze marzyłam. Głośny krzyk gniazdowego, otknął mnie z rozmyśleń i wtedy zobaczyłam mojego wspaniałego chłopaka Bartka. Widząc mnie uśmiechnął się wyszczerzając szereg białych ząbków. Po dwudziestu minutach stadion opustoszał, większość kibiców wybrało się do domów, pozostali postanowili zajrzeć do pobliskich barów, ja nie miałam tyle szczęścia. Przez najbliższą godzinę czekałam na swojego partnera, który musiał odbyć odprawę pomeczową. Postanowiłam wyciągnąć telefon i zaczęłam przeglądać strony internetowe.

- Witaj skarbie - podszedł całując mnie czule. Przepraszam, że tak długo, no ale wiesz trener miał dużo do powiedzenia.

- Nie zwalaj całej winy na trenera, przecież wiem ile czasu spędzasz po meczu w łazience. A teraz może już wrócimy do domu? - powiedziałam ze złością.

- Złotko, co Ty taka zła jesteś? Przecież wygraliśmy. Są powody do świętowania i liczyłem na małe co nieco.

- Zapomniałeś? Dzisiaj gra Barcelona z Valencią i nie mogę tego przegapić, więc jeśli za chwilę nie będziemy w drodze do domu, to nigdy już nic ode mnie nie dostaniesz i będzie z Tobą kiepsko, rozumiesz?

- Nie, ja tak nie chce. Już jedziemy. Po około 20 minutach byliśmy już w mieszkaniu. Z szybkością światła wtargnęłam do salonu i włączyłam kanał 33. Właśnie komentatorzy podawali składy obu ekip. W Dumnie Katalonii nie mogło zabraknąć mojego ulubieńca i kapitana w dzisiejszym spotkaniu Xaviego Hernandeza. Skład był całkiem dobry, więc byłam przekonana, że dzisiaj pokonamy Valencię. Usiadłam wygodnie na sofie i zaczęłam wraz z fanami Blaugrany śpiewać hymn. Dołączył do mnie Bartek, który przyniósł prowiant. Pierwsza połowa minęła dość szybko i bez bramek, natomiast w drugich 45 minutach to Barcelona przeważała i po bramkach Messiego, Pedrita i Pique wygrała to trudne spotkanie.  Po zakończeniu meczu napisałam sms'a do Natalii i Kamilii z rezultatem. Dziewczyny cieszyły się jak dzieci a ja postanowiłam znaleźć zajęcie na wieczór.

- Kotek - przysunęłam się w stronę Bartka i usiadłam mu na kolanach. Spójrz noc jest taka piękna, szkoda by było ją zmarnować,

- Najpierw na mnie krzyczysz, grozisz mi a teraz o takie rzeczy prosisz? Coś jest z Tobą nie tak

- Nie chcesz to nie - powoli wstawałam, ale poczułam jak ktoś ciągnie mnie za rękę

- Żartowałem, chodź tu do mnie. Zbliżyliśmy się do siebie. Wtedy poczułam jego język jak pieści mój. Jego ręce wędrowały po całym moim ciele, a ubrania powoli znikały z naszych ciał i po paru minutach spokojnych igraszek przeszliśmy do sedna.

Witajcie :) Po dłuższej przerwie, postanowiłam znowu zacząć pisać opowiadania. A tak dokładniej to namówiła mnie na to moja przyjaciółka-siostra Ewi :* Dziękuję jej za to <3 Tematem przewodnim nie mogło być nic innego niż piłka nożna. Mam nadzieje, że Wam się spodoba i będę miała natchnienie by pisać kolejne rozdziały, które będą pojawiały się co tydzień. Za jakieś błędy czy inne rzeczy, z góry przepraszam.

PS. Jeśli ktoś będzie utożsamiał się z niektórymi bohaterami to na pewno NIE jest to przypadkowe :)